Godło RP

Projekt „Kontrpubliczności atakowanych innych. Mowa nienawiści i strategie oporu we współczesnej Polsce” pod Honorowym Patronatem RPO

Data: 
2018-12-10
słowa kluczowe: 

Projekt jest próbą odpowiedzi na pytanie o skuteczność mowy nienawiści oraz możliwości reagowania na nią w sposób odpierający poniżenie i uprzedmiotowienie oponenta czy oponentki. Autorzy chcą przede wszystkim zbadać strategie i formy oporu wobec nienawiści artykułowanej w mowie bezpośredniej, mediach czy debacie publicznej.

Planowane działania:

  • wywiady pogłębione z działaczkami i działaczami organizacji pozarządowych, artystkami i artystami oraz przedstawicielkami/przedstawicielami policji i prokuratury (w Warszawie);
  • analiza wykorzystywania mowy nienawiści w budowaniu narracji wykluczających mniejszości;
  • analiza mowy nienawiści jako elementu publicznej debaty;
  • analiza instytucjonalnych i pozainstytucjonalnych strategii oporu;
  • analiza oporu wobec mowy nienawiści jako kontrpubliczności.
  • konferencja naukowa poświęcona tematyce oporu wobec mowy nienawiści (10 grudnia 2018, Wydział Artes Liberales);
  • napisanie i recenzja raportu z badań;
  • publikacja raportu dotycząca oporu wobec mowy nienawiści (luty 2018).

Organizatorzy chcą poprzez interdyscyplinarne podejście do zagadnienia mowy nienawiści:

  • wyakcentować polityczną sprawczość osób, grup i instytucji przeciwdziałających mowie nienawiści oraz doświadczających jej;
  • analizować mowę nienawiści w szerszych kontekstach: debaty publicznej, sfery publicznej oraz praw człowieka;
  • przybliżyć środowiskom naukowym instytucjonalne strategie przeciwdziałania mowie nienawiści i zaproponować wynikające z badań rekomendacje;
  • przybliżyć środowiskom naukowym informacje o praktykach oporu wobec mowy nienawiści;
  • uwypuklić znaczenie oporu wobec mowy nienawiści jako politycznej sprawczości, co z kolei zapobiega redukowaniu osób doświadczających mowy nienawiści do biernej pozycji „ofiar”;
  • rozwinąć implikacje płynące z rozważań o mowie nienawiści i oporze zaproponowanych m. in przez Judith Butler, Lisę Duggan, Ewę Majewską i inne badaczki;
  • rozbudować aparat pojęciowy pozwalający o mowie nienawiści dyskutować jako o elemencie współczesnej debaty publicznej, ograniczającym prawa i szanse części uczestniczek i uczestników, ale też stanowiącej czasem punkt wyjścia emancypacyjnej politycznej sprawczości;
  • zbudować wspólny, interdyscyplinarny kontekst dla dalszych badań mowy nienawiści.